چگونه می توانیم در این دوران رو به تغییر با آسودگی زندگی کنیم ؟

چگونه می توانیم انرژی ای را که برای هر تغییر یا تبدیلی نیاز داریم ذخیره نما ئیم ؟

چگونه می توانیم خویش را درمان و به دیگران نیز کمک کنیم ؟

چگونه می توانیم در میان راههای مختلف راه مناسب را برگزینیم ؟

 

آیا به درستی می دانیم زمانی که نیرو از درون فعال گردد تا چه اندازه زندگی بخش است ؟

زرتشت ارجمند می فرماید : ( آب درمان بخش است ؛ گیاهان درمان بخشند ؛ ولی درمان بخش ترین درمان بخش ها سخن اندیشه انگیز است ؛ چرا که آدمی را از درون درمان می بخشد .)

 

طب کل نگر دعا را بهترین درمان می شناسد ؛ میدانیم وقتی سخن از گزینش درمان از میان بسیار راه های شفا بخش ممکن است باور آدمی کارسازترین شفا دهنده در کنار پزشکی متداول یا طب سنتی یا گیاهی و یا داروئی است .

دانش و اندیشه از راه تحول درونی تبد یل به باوری قدرتمند و روشن می شود و از انرژی شفا بخش و لطیف وشخصی سرشار می گردد .

 

بیماری دستوری اشتباه در بدن است که با یافتن رمز و زبان بدن وشناخت انرژی درونی می توان بر آن فائق شد .

راههای درمان پیش رو بسیار است ولی آیا آموختن راه زبان درونی ساده ترین راه نیست ؟

 

بکار گیری انرژی با کاربرد مناسب بعد از شناخت کامل خویش و شناخت انرژی حاصل می شود .

دکتر کاترین ریدال می گوید : چنانچه سعی کنیم تصویر ساقه های جوان گیاهی را که برای روئیدن و سر بیرون آوردن از میان خاکی سفت ؛ را در یاد نگاه داریم براستی که در این دوران رو به تغییر آسوده خواهیم بود .

 

دگر گونی در ساختار سلولی بدن یا در افکار و یا در باورهای ما به کمک انرژی بدست می آید ؛ رویکرد انرژی دعا رو به بیرون دارد و رویکرد دانش و سخن اندیشه انگیز رو به درون .

وقتی شفاو درمان یا تحولی بنیادی در شناخت صورت گیرد ؛ خواه خواستگاهش درونی باشد وشخصی یا از منبعی بیرونی بهر صورت حاصلش تقویت باور ی است که چون کانالی گذردهنده انرژی خالص بکار می آید. کاربرد این ا نرژی متمرکز شده که نتیجه بهم پیوستگی انرژی الهی و انرژی زندگی است کارائی درمان پیدا می کند .

 

انرژی وقتی در حیطه عمل فردی باعث شفا گردد تقویت کننده ایمان می شود و آرامش ؛ فردی که بر مسند درمان خویش و دیگران نشسته با خویش به صلح رسیده است .

امید دارم دانش سخن اندیشه انگیز اهورائی ویژگی درمان در هزاره سوم گردد .